Sponsoring imprez opłaca się zarówno organizatorom jak i sponsorom. Zazwyczaj odbywa się to tak, że sponsor płaci, a sponsorowany promuje go i wystawia fakturę na usługę reklamową. Niekiedy zamiast gotówki sponsor przekazuje nagrody i tu pojawiają się problemy z rozliczeniem kosztów podatkowych.

Sponsoring to działalność marketingowa polegająca na wydatkowaniu pieniędzy lub środków rzeczowych przez producentów towarów lub usług na wspieranie użytecznej działalności w celu wywołania pozytywnego wizerunku danej firmy, promocji danej marki bądź nawet konkretnego produktu.

Z interpretacji organów podatkowych wynika, że co do zasady umowa sponsoringu powinna być zakwalifikowana jako zakup usługi reklamowej. Usługa ta polega np. na możliwości zainstalowania banerów reklamowych z logo firmy bądź na wręczaniu ulotek informujących o sponsorze i prowadzonej przez niego działalności. Wzajemne ekwiwalentne świadczenie sponsora może być wyrażone jako obowiązek zapłaty określonej kwoty bądź też przekazania świadczeń rzeczowych lub usług, które organizator danej imprezy tj. sponsorowany, przeznaczy jako nagrody dla laureatów.

Każda umowa musi precyzyjnie określać wzajemne świadczenia oraz wskazać ich wartość. Jeżeli bowiem sponsoring przyjmie jednostronną formę finansowania, organy podatkowe mogą uznać go za umowę darowizny, korzystając z art. 199a ordynacji podatkowej, który mówi, że przy klasyfikacji danej czynności prawnej decyduje jej treść, a nie nazwa nadana przez strony.

Organy podatkowe kwestionują odliczenia w przypadku niektórych nagród. O ile przekazanie sponsorowanemu materiałów opatrzonych widocznym logo spółki lub hasłem promującym określone wyroby lub usługi firmy to działania reklamowe, a więc wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. To w przypadku, gdy są to wartościowe przedmioty, a samo logo zamieszczone jest w sposób dyskretny, nierzucający się w oczy – wydatki nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż wręczenie takiego przedmiotu ma na celu w istocie stworzenie wizerunku firmy i jej reprezentację.

Jeśli sponsor płaci pieniędzmi, sponsorowany wystawia mu fakturę za usługi reklamowe. Inaczej jest, gdy przekazuje towary, wtedy fakturę powinien wystawić też fundator. Przy umowie sponsoringu z reguły mamy do czynienia ze świadczeniem na rzecz sponsora usługi reklamowej, która powinna być udokumentowana fakturą. Jeżeli sponsoring przybiera formę umowy barterowej, wówczas obie strony powinny wystawić faktury wykazujące wartość wzajemnych świadczeń.

Taka interpretacja wprowadza jednak dodatkowe komplikacje. Każdy przypadek musi być tutaj rozpatrywany indywidualnie.

Sponsorowany musi natomiast pamiętać o tym, iż otrzymane od sponsora pieniądze, bądź towary stanowią przychód podatkowy.

Źródło: Rzeczpospolita